UCHWAŁA NR LIII/1616/2009
RADY MIASTA STOŁECZNEGO WARSZAWY
z dnia 23 kwietnia 2009 r.
w sprawie przyznania dotacji w 2009 roku na realizację programu opieki zdrowotnej nad kombatantami
	Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 58 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, z późn. zm.)), art. 7³ ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego ( Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371, z późn. zm.)), art. 92 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym ( Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592, z późn. zm.)) oraz art. 55 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. Nr 14, poz. 89, z późn. zm.))  Rada m.st. Warszawy uchwala, co następuje:

§ 1. 1. Przyznaje się Samodzielnemu Zespołowi Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego Warszawa-Mokotów, utworzonemu przez m.st. Warszawę, dotację w kwocie 550.000 PLN (słownie złotych: pięćset pięćdziesiąt tysięcy) z przeznaczeniem na realizację w 2009 roku programu opieki zdrowotnej nad kombatantami.
2. Program, o którym mowa w ust.1, stanowi załącznik do uchwały.
3. Dotacja, o której mowa w ust. 1, zostanie pokryta ze środków finansowych określonych w budżecie m. st. Warszawy na 2009 r. w Dziale 851, Rozdział 85149.

§ 2. Wykonanie uchwały powierza się Prezydentowi m.st. Warszawy. 

§ 3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Przewodnicząca
Rady m.st. Warszawy
(-)
Ewa Malinowska-Grupińska

Załącznik do uchwały Nr LIII/1616/2009
Rady m.st. Warszawy
z dnia 23 kwietnia 2009 r.
w sprawie przyznania dotacji w 2009 r. na realizację programu opieki zdrowotnej nad kombatantami. 

Program opieki zdrowotnej nad kombatantami

I. UZASADNIENIE CELOWOŚCI WDROŻENIA „PROGRAMU OPIEKI ZDROWOTNEJ NAD KOMBATANTAMI”, zwanego dalej „Programem”.

1.	Opis problemu

Kombatantami są osoby, które brały udział w wojnach, działaniach zbrojnych i powstaniach narodowych, wchodząc w skład formacji wojskowych lub organizacji walczących 
o suwerenność i niepodległość Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 73 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 roku o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 371 z późn. zm.) do zadań z zakresu administracji rządowej realizowanych przez powiaty należy: realizacja dla kombatantów i osób represjonowanych zadań w zakresie opieki zdrowotnej i usług opiekuńczych. Preambuła cyt. ustawy stanowi „Kombatantom oraz ofiarom represji należny jest głęboki szacunek wszystkich rodaków oraz szczególna troska i opieka ze strony instytucji państwowych, samorządów terytorialnych i organizacji społecznych”.

Należy również wskazać, iż w związku z nowelizacją ustawy z dnia 24 sierpnia 2004 roku 
o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, zgodnie z art. 47 c tejże ustawy, kombatanci mają prawo do korzystania poza kolejnością ze świadczeń opieki zdrowotnej oraz z usług farmaceutycznych udzielanych w aptekach.

W województwie mazowieckim żyje ok. 12 tys. kombatantów, 15 tys. wdów/wdowców po kombatantach w wieku 80-85 lat i starszych. Wiek podeszły uważa się za okres życia, 
w którym następuje ogólne pogorszenie funkcjonowania organizmu. Wzrasta liczba współistniejących chorób przewlekłych i częstość występowania ostrych schorzeń obniżających poziom sprawności funkcjonalnej organizmu. Osoby starsze częściej zapadają na choroby, przez co stają się głównymi odbiorcami świadczeń zdrowotnych.

Charakterystyczne problemy związane z wiekiem podeszłym to pogorszenie wzroku, pamięci, upośledzenie słuchu. Występuje bolesność stawów, słabną mięśnie, kości łatwiej ulegają złamaniu. Dochodzi również do zaburzeń procesów trawienia i wydzielania hormonów np. insuliny. Częściej występują zaburzenia psychiczne, np.: depresja, choroba Alzheimera, zaburzenia świadomości. Zwiększa się częstość występowania chorób układu krążenia: miażdżyca naczyń krwionośnych, zawał mięśnia sercowego, udar mózgu. Są to tylko niektóre problemy zdrowotne, które nie występują w jednakowym stopniu u wszystkich osób. 

Wzrost różnorodnych problemów związanych z okresem starości jest bardzo wysoki, dlatego też opieka medyczna nad osobami w starszym wieku, wymaga dużej wiedzy fachowej, specyficznego podejścia do chorego i uwzględniania rozmaitych, często pozamedycznych czynników wpływających na stan zdrowia chorej osoby. Powinna również obejmować edukację pacjentów i opiekunów, która pozwoli świadomie uczestniczyć w procesie leczenia, a przede wszystkim zapobiegać powikłaniom prowadzących do rozwoju niesprawności.

Objęcie interdyscyplinarną opieką kombatantów biorących udział w programie pozwoli na wykonywanie w sposób wysoce kompetentny działań, pozwalających zapobiegać chorobom oraz pomagać w odzyskiwaniu zdrowia i poprawiać komfort życia poprzez szerokie spektrum działań leczniczych, rehabilitacyjnych i opiekuńczych. Informowanie oraz edukowanie pacjenta (w indywidualnie dobranej formie) ma spowodować jego aktywizację, zmniejszyć lęk przed nawrotem choroby i nauczyć radzenia sobie z trudnościami wynikającymi z okresu starzenia się. 

Ponadto należy wskazać, że zadania z zakresu profilaktyki umożliwiają również zmniejszenie kosztów leczenia, np. poprzez zmniejszenie częstości udarów mózgu oraz powikłań cukrzycy lub schorzeń układu kostno-stawowego.

II. CEL STRATEGICZNY I CELE SZCZEGÓŁOWE

Cel strategiczny:
Poprawa stanu zdrowia i jakości życia kombatantów. 

Cele szczegółowe:
1)	zwiększenie dostępności do świadczeń zdrowotnych, 
2)	zmniejszenie czynników ryzyka i zagrożenia chorobami przewlekłymi,
3)	zapobieganie powikłaniom przewlekłych schorzeń wieku podeszłego,
4)	utrzymanie niezależności i zapobieganie niesprawności,
5)	zwiększenie wiedzy i promowanie korzystnego dla zdrowia stylu życia. 

III. SPOSÓB REALIZACJI DZIAŁAŃ NA POSZCZEGÓLNYCH ETAPACH PROGRAMU
1. Populacja objęta Programem.
Program skierowany jest do kombatantów zameldowanych na pobyt stały lub czasowy na terenie m.st. Warszawy.

2.	Zasady uczestnictwa w programie.
Dokumentami uprawniającymi do uczestnictwa w programie są:
1)	zaświadczenie o zameldowaniu na pobyt stały lub czasowy na terenie m.st. Warszawy, 
2)	zaświadczenie o uprawnieniach kombatanckich. 
Osoba uprawniona zobowiązana jest do okazania pracownikom medycznym w/w dokumentów. 

3. Tryb zapraszania uczestników do programu: 
1)	akcję informacyjną prowadzi realizator programu poprzez powiadamianie organizacji 
i związków kombatanckich, 
2)	na terenie zakładu powinny znajdować się w dostępnym i widocznym miejscu informacje zawierające: 
a)	dni i godziny pracy lekarzy i pielęgniarek realizujących program, 
b)	rozmieszczenie pomieszczeń, w których realizowany jest program,
c)	informacje dotyczące finansowania programu ze środków m.st. Warszawy oraz promujące program.

4. Miejsce realizacji Programu.
Realizatorem programu jest Samodzielny Zespół Publicznych Zakładów Lecznictwa Otwartego Warszawa-Mokotów, dla którego m.st. Warszawa jest podmiotem tworzącym.

5. Sposób realizacji programu:
1)	program realizowany jest przez interdyscyplinarny zespół złożony z personelu medycznego;
2)	realizator zapewnia dostępność m.in. do lekarza: internisty-geriatry, chirurga, ortopedy, gastroenterologa, nefrologa, chirurga naczyniowego, proktologa, rehabilitanta, laryngologa, neurologa, psychologa, kardiologa, pielęgniarek oraz do badań diagnostyczno-laboratoryjnych na terenie zakładu świadczeniodawcy, 
w uzasadnionych przypadkach dopuszcza się możliwość wykonania badań poza zakładem; 
3)	porady lekarzy odbywają się bez skierowania lub po ich wcześniejszym uzgodnieniu telefonicznym;
4)	porady pielęgniarek odbywają się w czasie godzin pracy;
5)	porada lekarska obejmuje m.in.:
a)	wywiad,
b)	badanie przedmiotowe,
c)	analizę wyników badań diagnostyczno-laboratoryjnych,
d)	ustalenie problemów,
e)	ewentualne zlecenia konsultacji specjalistycznych i badań diagnostycznych,
f)	zapisanie zaleceń, 
g)	edukację uczestnika programu i/lub opiekuna,
h)	prowadzenie dokumentacji,
i)	współpracę z pozostałymi członkami zespołu;

6)	porada pielęgniarska obejmuje m.in.: 
a)	wywiad,
b)	ustalenie problemów i potrzeb pielęgnacyjnych, 
c)	edukację uczestnika programu i/lub opiekuna,
d)	prowadzenie dokumentacji, 
e)	współpracę z pozostałymi członkami zespołu;

7)	uczestnik programu jest informowany i edukowany (w indywidualnie dobranej formie) w zakresie: 
a)	zdrowego stylu życia,
b)	konieczności regularnego przyjmowania leków,
c)	konieczności przeprowadzania regularnych badań kontrolnych,
d)	zapobiegania powikłaniom przewlekłych schorzeń wieku podeszłego,
e)	ograniczeń związanych z istniejącą chorobą,
f)	zasad opieki pielęgnacyjnej, 
g)	rozpoznawania przez chorego i jego otoczenie nasilenia objawów lub nawrotu choroby, 
h)	radzenia sobie z głównymi przyczynami zagrożenia zdrowia;

8)	zespół osób realizujących program zobowiązany jest do oceny efektywności zaleconego postępowania oraz jego ewentualnej modyfikacji, 
9)	kombatanci są również informowani o dostępności innych form leczenia, 
10)	zespół osób realizujących program współpracuje z zespołem podstawowej opieki zdrowotnej w celu zapewnienia opieki środowiskowej,
11)	zespół osób realizujących program współpracuje z organizacjami pozarządowymi działającymi na rzecz osób starszych w środowisku lokalnym,
12)	realizator zobowiązany jest do prowadzenia dokumentacji realizacji programu 
w oparciu o wymogi zawarte w umowie oraz uzyskania zgody na uczestnictwo 
w programie potwierdzone w indywidualnej dokumentacji medycznej własnoręcznym podpisem kombatanta.

IV. WSKAŹNIKI DO MONITOROWANIA OCZEKIWANYCH EFEKTÓW
1. Zgłaszalność do programu:
1)	liczba osób objętych programem,
2)	liczba osób, które wzięły udział w realizacji programu,
3)	liczba udzielonych porad,
4)	liczba wykonanych badań.

V. CZAS TRWANIA PROGRAMU
Program jest realizowany od dnia podpisania umowy o przekazaniu dotacji do dnia 
31 grudnia 2009 roku.